Wednesday, October 31, 2007

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ ΣΕ ΣΕΛΙΔΟΔΕΙΚΤΕΣ

Θεσσαλονίκη 31/Χ/2007

"ΝΟΤΟΣ"
Βασίλης Ρουβάλης
Για ποιο Νότο να κινήσω? Το λιμάνι ποιας αβύθιστης -άλλοτε- Ατλαντίδας μου να σημαδέψω στο χάρτη? Δεν γουστάρω ιδεατές πολιτείες. Δε θέλω μαύρη ηφαιστειογενή παραλία κι άπειρο μπλε. Όχι αψεγάδιαστα πλέον τα τοπία μου. Όχι παραδείσιο το κλίμα μου. Στο βορρά μένω κι αγναντεύω τις θύελλες νά 'ρχονται. Στο βορρά μένω και με τα χέρια στη μέση χαμογελάω στους χειμώνες τριγύρω. Κι εδώ μ' αρέσει. Κι εδώ φτιάχνω τρόπους να μ' αρέσει.

Wednesday, October 17, 2007

ΣΤΟ ΔΑΣΟΣ

Θεσσαλονίκη 14/Χ/2007

Πήγα στο δάσος και μάζεψα κουκουνάρια για το τζάκι σήμερα. Είχα τη δυνατότητα να το κάνω.. Σε μια πλαγιά, σε στρέμματα φτέρης έψαξα για εκείνον τον ένα σπόρο που κάνει τον άνθρωπο αόρατο. Δεν τον βρήκα, μα είχα τη δυνατότητα να τον ψάξω.. Σ' ένα ξέφωτο κάθισα και χάζεψα, και φωτογράφισα ένα πανέμορφο μωβ λουλούδι. Στο σώμα του διέκρινα την ερωτική ιδιότητα της Αφροδίτης και τη γονιμική της Δήμητρας μαζί. Το ερωτεύτηκα. Είχα τη δυνατότητα να το κάνω. Φυσούσε και στ' αγεράκουσμα έφερνα στο νου μου Νηριήδες και μικρές ημίγυμνες θεές να κυνηγιούνται ανάμεσα στα δέντρα. Ένιωσα Πάνας κι έπαιξα με τις ριπές του ανέμου σαν να 'παιζα με μεταξένια φουστάνια, και κυλίστηκα στις πευκοβελόνες σαν νά 'χα ταίρι μου κάποια ανέγγιχτη ακόλουθο της Άρτεμης. Είχα τη δυνατότητα να κάνω έρωτα εκεί.. Είδα χελώνες να ζευγαρώνουν, πουλιά να πετάν με δροσιά-χρυσάφι να λάμπει στα φτερά τους, σκυλιά πολυκατοικίας να τρέχουν, να σκάβουν, να παίζουν θυμούμενα τη φύση τους. Μύρισα αλιφασκιά, χαμομήλι, ρετσίνι, μέλι, χώμα αλλού στεγνό κι αλλού βρεγμένο. Διέγειρα τις αισθήσεις μου... Σήμερα πήγα στο δάσος κι όπως κάθε φορά ξαναγεννήθηκα. Θέλω κι ο γιός μου νά 'χει τη δυνατότητα να το κάνει.

ΑΡΡΩΣΤΟΣ

Θεσσαλονίκη 11/Χ/2007

Βήχω, είναι κλεισμένη η μύτη μου, με πονάει η πλάτη, τα πλευρά, η σπονδυλική στήλη, κάθε βράδυ ανεβάζω πυρετό και γκρινιάζω ασταμάτητα. Φτιάχνω χαμομήλι, τρώω ζεστά και σούπες, πίνω σιρόπι, εισπνέω σπρέυ, παίρνω ντεπόν και ασπιρίνες, κάνω εντριβές με θερμαντική αλοιφή και οινόπνευμα, βάζω θερμόμετρο και γκρινιάζω ασταμάτητα. Ψάχνω χάδια, κοιμάμαι σε στήθη, ζητάω μέλι στα λόγια που ακούω, ζεσταίνω τα σωθικά μου με κονιάκ, περιμένω βράδια που θά 'ρθουν δίπλα στο τζάκι, ονειρεύομαι κάστανα ψημένα και γκρινιάζω συνέχεια.... Όμορφη είναι η ζωή μου. Παρ' όλ' αυτά όμορφη. Κι η ευθύνη σου γι' αυτό τεράστια.