Monday, January 28, 2008

ΕΧΩ ΞΟΡΚΙΑ?

Θεσσαλονίκη 14/Ι/2008

Ένα χρόνο μετά η ίδια κακοτυχία είναι εδώ. Η Ρέα του Κοός με άγγιξε στο μέτωπο κάποιο βράδυ και μες στο βαθύ ύπνο μου δεν το κατάλαβα. Πάλι δείχνω ανήμπορος να κάνω κάτι μπρος στην τόση γκίνια, μπρος στο ρεσιτάλ της κακοδαιμονίας. Τι κι αν βάλω ανάποδα τα παπούτσια μου, την μπλούζα μου, αν κρεμάσω σκόρδα στο λαιμό, πέταλα στις πόρτες μου. Ο εχθρός είναι εντός των τειχών. Μόνο η κάθαρση θα διώξει τη βρωμιά. Κι όταν μιλάμε για μαγεία, κάθαρση είναι η φωτιά. Είναι οι φλόγες που ταυτόχρονα θα ανοίγουν βεντέτα και θα παίρνουν κι εκδίκηση.

Monday, January 14, 2008

ΘΕΛΩ ΚΙ ΑΛΛΑ

Θεσσαλονίκη 6/Ι/2008

Μη με παρεξηγείς! Δε θέλω να σου βάλω αλυσίδες. Ούτε βέβαια να μου υπογράψεις κάποιο συμβόλαιο σίγουρης μελλοντικής συνύπαρξης. Δε θέλω να εκβιάσω όρκους σου μπρος στα ιερά σου σύμβολα, απάτητους, για εμάς αύριο. Κι ούτε βουλοκέρι ζητάω στις λέξεις σου, σφραγισμένες να μείνουν ως τη δικιά μας μέρα της κρίσης. Το ότι είσαι μαζί μου τώρα, όμως δε μου αρκεί. Θέλω να βλέπω στα μάτια σου λύσσα για την πιθανότητα να με χάσεις. Θέλω να βλέπω στο χέρι σου μαχαίρι φονιά, αν στην επόμενη γωνία διαλέξω να στρίψω αλλού. Τρεμώδες παραλλήρημα να σε πιάνει αν δεις στον ύπνο σου ότι μια μέρα περπατάω χωρίς εσένα στην παραλία. Θέλω να ‘σαι ευτυχισμένη που είσαι μαζί μου τώρα, και δυστυχισμένη και μόνο στην πιθανότητα να μην είσαι μαζί μου για πάντα... Έχουν διακριτή διαφορά όσα σου λέω. Το καταλαβαίνεις?

Thursday, January 3, 2008

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ ΣΕ ΣΕΛΙΔΟΔΕΙΚΤΕΣ

Θεσσαλονίκη 3/Ι/2008

"Οδηγός επιβίωσης στα ταξίδια"
Σαν έρθει Εκείνος δεν είναι χρήσιμος κανένας οδηγός επιβίωσης. Τα ταξίδια γίνονται ταξίδι και το πέρασμα είναι το Αχερούσιο... Λεν δεν έχει σημασία τι είχες και τι κατάφερες ως εκείνη τη στιγμή. Ανοησίες!!! Δε μηδενίζονται όλα. Μένουν τα κρασιά που ήπιες με φίλους, οι αγκαλιές που έκανες με δικούς κι οι οργασμοί που έφτασες από έρωτα. Μένουν οι άνω τελείες σου, και στο απέναντι που θα πας, σαν φωτάκια μες στη νύχτα θα τις βλέπεις. Θα τις βλέπεις και δε θα κλαις που τις άφησες εκεί. Θα χαμογελάς πλήρης ευτυχίας που τις έφτιαξες εκεί.

Tuesday, January 1, 2008

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ ΣΕ ΣΕΛΙΔΟΔΕΙΚΤΕΣ

Κατερίνη 31/ΧΙΙ/2007

"Οι λέξεις αδιάβαστες σκουριάζουν."
ΓΙΑΝΝΗΣ ΤΡΙΑΝΤΗΣ
Οι λέξεις αδιάβαστες σκουριάζουν, ανείπωτες κατατρών ό,τι μέσα σου αφάγωτο έχει μείνει, ανέγγιχτες παγώνουν και μένουν -απαράλλαχτες σχεδόν- ν' ανακαλυφθούν από άλλους μια μέρα. (Μα τι να το κάνεις? Εσένα σ' έχουν προσπεράσει.) Οι λέξεις ανείδωτες υπάρχουν στο χώρο, μέσα μας, κάτω απ' τα μαξιλάρια, στις ακρούλες απ' τα βλέφαρά μας, στις νεκρές γωνίες της όρασής μας. Υπάρχουν και περιμένουν ένα μαγικό, ένα τρικ να τις φωταγωγήσει, ένα κάτι να τους δώσει τόνο υπόστασης (πάντα ερωτικής αλλιώς κατάρα!! να μην υπάρχουν!!). Οί λέξεις είναι φιλιά και χάδια. Χωρίς νόημα μακριά από αξιοφίλητα κι αξιοχάιδευτα σώματα!