Sunday, June 29, 2008

ΒΟΥΤΙΑ ΑΠ' ΤΑ ΒΡΑΧΙΑ

Θεσσαλονίκη 29/VI/2008

Στον έρωτα πέφτεις μόνο με τα μούτρα. Η βουτιά γίνεται από βράχο ψηλό κι απόκρημνο. Κι ο βυθός κάτω είναι άγνωστος και μάλλον επικίνδυνος. Δεν έχει άλλο να κάνεις όμως: να βουτήξεις. Μόνο έτσι ερωτεύεσαι. Χωρίς δισταγμό, με άγνοια κινδύνων, με κλειστά μάτια και βαθιά ανάσα. Και να ξέρεις πως αφού κάνεις το βήμα, φυσική επιστροφή δεν υπάρχει. Αν μετανιώσεις, απλά θα βρεθείς εκτεθειμένος ανάμεσα σ’ αυτό που ήθελες κι αυτό που δε θες. Άσχημο.

Sunday, June 15, 2008

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ ΣΕ ΣΕΛΙΔΟΔΕΙΚΤΕΣ

Θεσσαλονίκη 10/VI/2008
ΖΥΡΑΝΝΑ ΖΑΤΕΛΗ
Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΗΡΘΕ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΣ
Αλοίμονο, να περάσει ένα μικρό διάστημα χωρίς να ξεφυσάω... Κατάρα από ποιούς θεούς για ποιές ανομολόγητες πράξεις μου? Αν δεν καταλαβαίνεις εσύ τότε ποιός διάολος θα το κάνει? Αν εσύ απ' το μηδέν φτιάχνεις κόσμους νοσηρούς, τότε ποιός θα μου φτιάξει λιακάδες?... Ξέρω, δεν είναι τίποτα αυτά. Μικρές καθημερινές αρρώστιες στα δυνατά σώματά μας. Ένα αντιγριπικό, μιαν ασπιρίνη, μια βόλτα και τέλος. Πάλι καλά. Πάλι καλά? Μικρές-μικρές αρρώστειες... Εσύ δε φοβάσαι? Δεν τρέμεις μήπως καμιά φορά στο τέλος δεν έρθει η ίαση αλλά ο θάνατος?