Saturday, August 27, 2011

Της φωτιάς... (όχι οι μάγοι)

Δε λέω ότι η θάλασσα δε με τρομάζει. Δεν αμφισβητώ το μεγαλείο της. Απλά μπρος της ο φόβος μετατρέπεται σε σεβασμό. Κι από εκεί είναι τόσο κοντινή η απόσταση ως τη λατρεία.... Η φωτιά όμως είναι άλλο. Η φωτιά είναι τρόμος και συγγένεια με το φι του φόβου, του φοβερού! Είναι αίσθηση εκ των προτέρων ήττας και θύμησες αρχέγονες καμένου δέρματος. Η φωτιά είναι ξεσπίτωμα και 300 αποτεφρωμένα ζώα μέσα στο στάβλο τους στην Αιτωλοακαρνανία. Είναι ο διοικητής της Πυροσβεστικής στο Γύθειο, που κυκλώθηκε απ' τις φλόγες της και κάηκε. Είναι τα πεύκα που τσιτσίριζαν στο χωριό μου και ο κόκκινος ουρανός, που βουρκώνει τα μάτια μου, απέναντι στην Πρέβεζα... Η φωτιά είναι η τιμωρία των Θεών κι όχι το δώρο του Προμηθέα. Το πάντα ανεξέλεγκτο απ' τις ανθρώπινες δυνάμεις. Η φωτιά είναι η κόλαση της φύσης. Το οριστικό τέλος της..