Tuesday, September 22, 2009

ΖΑΚΑΤΟΝ


Θεσσαλονίκη 22/ΙΧ/2009


Είναι στο Μεξικό κάποιες υποβρύχιες σπηλιές που μου θυμίζουν εσένα. Πρώτα απ’ όλα το όνομα : Ζάκατον! Γράμματα γραμμένα με μαρκαδόρο, σε σχήμα τόξου, στους λαγόνες σου. Υποδήλωση κάτι αλλοπαρμένου, κάτι από αλλού φερμένου. Οι σπηλιές αυτές βρίσκονται σε βάθη απροσμέτρητα. Που προκαλούν στη σκέψη ότι και μόνο υπάρχουν. Που ανατριχιάζουν στην ιδέα του τι να φωλιάζει μέσα τους. Σπηλιές με το ιδιαίτερο της υδροθερμικής φύσης των υδάτων τους. Εκεί που τα πάντα θα ‘πρεπε να είναι παγωμένα, τα πάντα καίνε. Νερά, που λένε, ζεσταίνονται απ’ τη μήτρα της γης. Νερά στα οποία πιστεύεται ότι απ’ το μηδέν γεννάται ζωή. Κάπου εκεί, υποστηρίζουν, μπορούμε να φωτογραφήσουμε την αρχή του κόσμου μας…. Ζάκατον, γραμμένο στην κοιλιά σου. Κι όταν μπαίνω μέσα σου με καίει η Γαία, με αναγεννάει ο πυρήνας σου. Αυτός του κόσμου…

Monday, September 14, 2009

ΣΑΝ ΝΑ ΓΥΡΙΣΑ ΑΛΛΟΣ

Θεσσαλονίκη 6/ΙΧ/2009


Έχω να σου πω. Ναι, είναι σοβαρό. Σαν άλλος άνθρωπος να ‘φυγα για το νησί, άλλος να γύρισα. Συνεχώς σκέφτομαι να ‘μαι μόνος. Όχι χωρίς εσένα, χωρίς τους άλλους. Οποιονδήποτε μπορεί να μου πάρει μια λέξη που δε θέλω να του δώσω. Οποιονδήποτε μπορεί να μου την κλέψει. Νομίζω έχω περιορισμένο λεξιλόγιο για να το σπαταλώ. Νομίζω το να σου αφιερωθώ σημαίνει να σου χαρίζω και οτιδήποτε υπάρχει από το άλφα ως το ωμέγα –και ανάμεσά τους. Σε οποιαδήποτε γλώσσα…

Sunday, September 6, 2009

ΜΑΝΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ



Ο άνθρωπος που έγραψε αυτούς τους στίχους μπορεί να πει "σας γράφω στ' αρχίδια μου όλους, κάνω φίλο τον Ψινάκη, συνεργάζομαι με την Πέγκυ Ζήνα και συχνάζω στα σκυλάδικα. Αν έχετε πρόβλημα, πάρτε τα μολύβια σας, τις ξύστρες σας κι ελάτε να παλέψουμε..."
Κύριε Μάνο Ελευθερίου σας ζηλεύω, σχεδόν σας μισώ. Αρκετά τραγούδια σας θα ήθελα να τα 'χα γράψει εγώ!

Tuesday, September 1, 2009

ΝΕΑ ΕΠΟΧΗ


Καλό μας φθινόπωρο. Σε τέτοια δάση (υπάρχουν ακόμη?) οι βόλτες μας, βρεγμένο χώμα τ' αρώματά μας, φύλλα που σπάζουν κάτω απ' τα πόδια μας οι ήχοι μας...