Sunday, November 25, 2007

Ο,ΤΙ ΜΕ ΚΡΑΤΑΕΙ...

Θεσσαλονίκη 25/ΧΙ/2007

Του Κρόνου τα δαχτυλίδια ένα-ένα στα δάχτυλά σου θα περάσω. Του Κροίσου τα πλούτη βραχιόλια για τα πόδια σου θα κάνω. Του Μίδα τα χρυσά χρυσόσκονη στα μάτια σου θα ρίξω. Της θάλασσας τα φύκια μετάξι στα μαλλιά σου θα πλέξω. Την "άπειρή σου ομορφιά" θέλω να φωταγωγήσω. Ήλιο στα σκοτεινά μου να την κάνω. Σημείο αναφοράς σε κάθε αοριστολογία μου... Μαύρος φύση και άποψη ακροβατώ μεταξύ σκανδάλης κι ενδοιασμών. Αν σε κοιτάξω ίσως αλλάξω γνώμη. Αν στρέψω το κεφάλι μάλλον θα δω άλλο χρώμα. Έχω τόσες ιδέες ομορφιάς! Έχω κι εσένα: καμβά λευκό κι άψογα φωτισμένο. Πινέλο το στυλό μου. Το σπάω και τέλος! Το σπάω?.. Οι μπογιές περιμένουν. Κι εσύ.

Sunday, November 11, 2007

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ ΣΕ ΣΕΛΙΔΟΔΕΙΚΤΕΣ

Θεσσαλονίκη 2/ΧΙ/2007

"ΤΟ ΚΟΡΙΤΣΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΚΤΗ"
ΠΡΑΜΑΝΤΙΑ ΑΝΑΝΤΑ ΤΟΥΡ

Το κορίτσι απ’ την ακτή θα μπορούσε να ‘ναι αυτό απ’ το τραγούδι του Παυλίδη. Να αυταπατάται και τούτο, να νομίζει, να ‘χει γεμάτες τις προτάσεις του με «τάχα». Το κορίτσι απ’ την ακτή θα μπορούσε να ‘χει γυρισμένη την πλάτη στη θάλασσα και να λέει πως τίποτα υγρό, τίποτα γαλάζιο και τίποτα αλμυρό δεν υπάρχει. Δεν το κάνει όμως. Το κορίτσι απ’ την ακτή κλαίει και γλείφει τα μπλε δάκρυά του. Είναι μόνο εκεί και το ξέρει· μόνο θα μείνει.

Sunday, November 4, 2007

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ ΣΕ ΣΕΛΙΔΟΔΕΙΚΤΕΣ

Θεσσαλονίκη 1/ΧΙ/2007


"ΤΟ ΜΗ ΛΕΧΘΕΝ ΤΩΝ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΩΝ"
CLAUDE OLIEVENSTEIN
"Δε μου μιλάς"... Για όλα σου λέω. Δεν είναι εύγλωττες οι σιωπές μου? Το κατρακύλισμα των δαχτύλων μου στις πλαγιές σου κομπιάζει πουθενά? Οι ζωγραφιές μου στα τζάμια.. Για πες? Οι ζωγραφιές μου στα τζάμια δεν είναι εικονογραφημένα βιβλία, εικονογραφημένα τραγούδια, εικονογραφημένες γκρίνιες? Για πες!.. Πάντα τα ίδια. Το μη λεχθέν των συναισθημάτων! Ε, αφού είναι "λεχθέν"! Πώς να το κάνουμε? Πρόσεχέ με λίγο!