Κάτι βράδυα «δεν είναι μόνο οι μανδραγόρες που ουρλιάζουν». Θα πορευτώ με τους στίχους του Ντίλαν Τόμας. Η απώλεια βγάζει από μέσα σου τις πιο σπαραχτικές κραυγές. Χάνοντας κάποιον δε χάνεις μόνο την ύπαρξή του αυτή καθεαυτή. Χάνεις και οικείες εικόνες, χάνεις λέξεις που ‘χαν συνηθίσει τα αφτιά σου ν’ ακούν, η γλώσσα σου να λέει. Ένα «φεύγω» δεν είναι από μόνο του άσχημο. Είναι τα παρελκόμενά του που σε δακρύζουν. Η πολυθρόνα που τώρα θα είναι άδεια, τα χοντρά γυαλιά που θα ‘ναι ακουμπισμένα στον πάγκο, η τηλεόραση που θα μένει κλειστή.
Friday, November 20, 2009
ΟΙ ΜΑΝΔΡΑΓΟΡΕΣ ΤΗΣ ΑΠΩΛΕΙΑΣ
Κάτι βράδυα «δεν είναι μόνο οι μανδραγόρες που ουρλιάζουν». Θα πορευτώ με τους στίχους του Ντίλαν Τόμας. Η απώλεια βγάζει από μέσα σου τις πιο σπαραχτικές κραυγές. Χάνοντας κάποιον δε χάνεις μόνο την ύπαρξή του αυτή καθεαυτή. Χάνεις και οικείες εικόνες, χάνεις λέξεις που ‘χαν συνηθίσει τα αφτιά σου ν’ ακούν, η γλώσσα σου να λέει. Ένα «φεύγω» δεν είναι από μόνο του άσχημο. Είναι τα παρελκόμενά του που σε δακρύζουν. Η πολυθρόνα που τώρα θα είναι άδεια, τα χοντρά γυαλιά που θα ‘ναι ακουμπισμένα στον πάγκο, η τηλεόραση που θα μένει κλειστή.
Sunday, October 25, 2009
ΟΙ ΔΡΟΜΟΙ ΣΟΥ...
Θεσσαλονίκη 25/Χ/2009Tuesday, October 13, 2009
ΧΕΙΜΩΝΙΑΖΟΥΜΕ...
Tuesday, October 6, 2009
ΚΙ ΕΝΑ ΠΡΟΒΑΤΟ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΧΑΡΕΙ...

Friday, October 2, 2009
ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΑΥΤΟ...

Tuesday, September 22, 2009
ΖΑΚΑΤΟΝ
Θεσσαλονίκη 22/ΙΧ/2009
Είναι στο Μεξικό κάποιες υποβρύχιες σπηλιές που μου θυμίζουν εσένα. Πρώτα απ’ όλα το όνομα : Ζάκατον! Γράμματα γραμμένα με μαρκαδόρο, σε σχήμα τόξου, στους λαγόνες σου. Υποδήλωση κάτι αλλοπαρμένου, κάτι από αλλού φερμένου. Οι σπηλιές αυτές βρίσκονται σε βάθη απροσμέτρητα. Που προκαλούν στη σκέψη ότι και μόνο υπάρχουν. Που ανατριχιάζουν στην ιδέα του τι να φωλιάζει μέσα τους. Σπηλιές με το ιδιαίτερο της υδροθερμικής φύσης των υδάτων τους. Εκεί που τα πάντα θα ‘πρεπε να είναι παγωμένα, τα πάντα καίνε. Νερά, που λένε, ζεσταίνονται απ’ τη μήτρα της γης. Νερά στα οποία πιστεύεται ότι απ’ το μηδέν γεννάται ζωή. Κάπου εκεί, υποστηρίζουν, μπορούμε να φωτογραφήσουμε την αρχή του κόσμου μας…. Ζάκατον, γραμμένο στην κοιλιά σου. Κι όταν μπαίνω μέσα σου με καίει η Γαία, με αναγεννάει ο πυρήνας σου. Αυτός του κόσμου…
Monday, September 14, 2009
ΣΑΝ ΝΑ ΓΥΡΙΣΑ ΑΛΛΟΣ
Θεσσαλονίκη 6/ΙΧ/2009
Έχω να σου πω. Ναι, είναι σοβαρό. Σαν άλλος άνθρωπος να ‘φυγα για το νησί, άλλος να γύρισα. Συνεχώς σκέφτομαι να ‘μαι μόνος. Όχι χωρίς εσένα, χωρίς τους άλλους. Οποιονδήποτε μπορεί να μου πάρει μια λέξη που δε θέλω να του δώσω. Οποιονδήποτε μπορεί να μου την κλέψει. Νομίζω έχω περιορισμένο λεξιλόγιο για να το σπαταλώ. Νομίζω το να σου αφιερωθώ σημαίνει να σου χαρίζω και οτιδήποτε υπάρχει από το άλφα ως το ωμέγα –και ανάμεσά τους. Σε οποιαδήποτε γλώσσα…

