Sunday, November 29, 2009

ΤΟ ΧΟΥΙ ΜΟΥ


Θεσσαλονίκη 28/ΧΙ/2009


Έχω ξαναγράψει για το χούι μου να μην τελειώνω βράδυ τα βιβλία που διαβάζω. Ν’ αφήνω πάντα ένα κεφάλαιο, μια σελίδα, λίγες λέξεις για το επόμενο πρωί.. Για τα άσχημα βιβλία, αυτά που καθόλου δε μ’ άρεσαν, το κάνω έτσι σαν μια τελευταία ευκαιρία να δω στον ύπνο μου ένα τέλος τόσο συγκλονιστικό που θα μου αλλάξει όλες τις προηγούμενες εικόνες. Να τα μετατρέψω σε κορίτσι που όλο το βράδυ είναι ανιαρό μέχρι σφαίρας, μα τη στιγμή του χωρισμού αγγίζει στο λαιμό σου δυο χείλη λύκαινας που σε κάνουν για πάντα δικό της.. Απ’ την άλλη, για τα όμορφα βιβλία, για αυτά που με γλυκαίνουν κι αυτά που με πονάν, το κάνω για να κοιμηθώ μια ακόμη νύχτα με τους ήρωές τους. Για να ‘ρθουν στον ύπνο μου οι εξαίσια σμιλεμένες λέξεις τους και να χτίσουν είτε όνειρα, είτε εφιάλτες. Έντονα πάντως. Σαν κορίτσι που όλο το βράδυ κερνιέται ποτό απ’ τη γλώσσα μου και το ξημέρωμα τη βρίσκει γαντζωμένη πάνω μου και με τα νύχια της μπηγμένα στην πλάτη μου… Ένα τέτοιο βιβλίο κλείνω κι απόψε λίγο πριν το τέλος του. Περιμένοντας τους νεκρούς και τους ζωντανούς του…

6 comments:

echoe said...

αυτό το χούι το'χω και γω! και τελικά τί παίχτηκε στο τέλος? ...

ΠΡΟΒΑΤΟ, ΟΧΙ ΑΡΝΙ said...

Όμορφο τέλος. Όπως και όλο το βιβλίο.

DaisyCrazy said...

το διαβάζω κι εγώ τώρα και ομολογώ ότι το πρώτο μου άρεσε περισσότερο.
το καλύτερο της για μένα ήταν το "με το φως του λύκου επανέρχονται". απο κει ανακάλυψα την ζυράνα ζατέλη.
ελπίζω το επόμενο, όποτε κι αν έρθει, να έχει λιγότερους θανάτους και περισσότερη ζωή.

Maria-Electra said...

egw pali den adexwwwwwwwww! to diavazw monoroufi!

zekia said...

πριν απο λίγες μέρες τέλειωσα με την ανάγνωση του συγκεκριμένου βιβλίου και είπα να περάσω να σου πω πόσο μαγεμένη νιώθω, μιας και απο σένα το γνώρισα.
Τι ταλέντο που έχουν να χειρίζονται τις λέξεις κάποιο άνθρωποι.
Πραγματικά υπέροχο βιβλίο

ΠΡΟΒΑΤΟ, ΟΧΙ ΑΡΝΙ said...

Συμφωνώ Zekia. Απίστευτο πράγμα το ταλέντο. Και να σκεφτείς ότι όλοι πάνω κάτω τις ίδιες λέξεις χρησιμοποιούμε. Το θέμα είναι ότι τα χέρια αυτών των ιδιαίτερων πλασμάτων βρίσκουν και τις βάζουν στη σωστή σειρά...