Monday, September 22, 2008

ΛΕΞΗ Ο ΙΔΙΟΣ

Λευκάδα 30/VIII/2008

Τι μου λες δε στέκει αυτό που γράφω? Δε στέκει πού? Στην άκρη του γκρεμού? Κι αν πέσει τι? Νομίζεις δε θα πετάξει? Δε θα μπατάρει τα έψιλον ν’ ανοίξουν φτερά, να γίνουν γλάροι, να το σηκώσουν πάνω από θάλασσες? Εγώ λέω στέκει! Και μη με ειρωνεύεσαι. Δεν είναι δικοί μου κανόνες αυτοί. Δε γράφω με κανόνες. Είναι θέμα ενστίκτου. Επιλογής των κατάλληλων ερωτικών στάσεων για τα ζευγάρια των λέξεων. Και δεν το λέω απ’ έξω. Από μέσα, λέξη ο ίδιος, με σιγουριά στο λέω.

Thursday, September 18, 2008

ΤΑ ΚΛΟΥ ΤΗΣ ΧΘΕΣΙΝΗΣ ΒΡΑΔΙΑΣ ΣΤΟ CHAMPIONS LEAGUE

  1. Το γκολ του Ντελ Πιέρο. Αγέραστος, συγκινητικός. Μου θύμισε (και σε συναίσθημα) την επιστροφή στο Champions League του Σαραβάκου με την ΑΕΚ.
  2. Το πρώτο γκολ της Λυών. Αμάν τσάτσοι. Δεν ξέρω αν έκανε θέατρο ο Ιταλός ή όχι (πολύ πιθανό) αλλά αμάν, αμάν... Αυτοί τη μάνα τους να βλέπανε να διψάει θα πότιζαν πρώτα όλα τα λουλούδια τους κι έπειτα ίσως της έδιναν ό,τι περίσσευε.
  3. Το γκολ της Άρσεναλ. Οφσάιντ, οφσάιντ, οφσάιντ... Ο Ολυμπιακός, το Αιγάλεω κι η Άρσεναλ να κερδάνε κι όλοι οι άλλοι ας πάνε να γαμηθούνε.
  4. Η αποβολή του παίχτη-ντουλάπα της Άαλμποργκ (δε θυμάμαι το όνομά του). Ξεκίνησε να δέρνει πριν σφυρίξει ο διαιτητής, συνέχισε αφού σφύριξε, αφού τον απέβαλε, αφού είχαν γίνει όλοι μαλλιά κουβάρια, αφού τον κρατούσαν 10 άτομα. Έδειρε όλη τη Σκωτία και λίγο πριν μπει στην Ουαλία δυο γερανοί και 4 διμοιρίες των ματ τον έβγαλαν έξω.

Monday, September 15, 2008

ΜΕΓΑΛΩΝΩ ΓΙΑ ΝΑ ΑΝΑΘΕΩΡΩ



Ποτέ δε μ' άρεσε ο Κραουνάκης. Εντάξει, γονάτισα κι εγώ με συγκεκριμένα τραγούδια του αλλά τον σε διάρκεια πόνο (ή χαρά) δεν τον ένιωσα. Ως την προηγούμενη βδομάδα. Στη συναυλία του στο Θέατρο Γης...
Η ωραιότερη παράσταση που είδα φέτος. Περάσματα απ' το κλάμα στο γέλιο με γέφυρες απίστευτης ευφυίας σάτιρα. Αεικίνητος, αλλά κι ακίνητος όταν έπρεπε, ψυθιριστής μα και φωνακλάς μου 'δωσε ένα απίστευτο σε πληρότητα βράδυ.

Αλλά και πώς θα μπορούσε να είναι διαφορετικά όταν ξεκίνησε με το "Αυτή η νύχτα μένει"? Ο ίδιος στο πιάνο, ο ίδιος φωνή, και το ρίγος στη ραχοκοκκαλιά μου σαν πρότεινε ως είδος αυτό με την "ψυχή ψαριού σε κορμί γατίσιο". Τέτοιες κουμπαριές είναι υποθέσεις των θεών...



Το σίγουρο είναι ότι θα ξαναπάω. Κι όσο για τη Σπείρα-Σπείρα, ένας δεν ξεχωρίζει. Είναι όλοι το ίδιο καταπληκτικοί.

Sunday, September 7, 2008

ΣΑΣΑ ΜΠΑΣΤΑ


Θεσσαλονίκη 4/ΙΧ/2008


Μα δεν το ξέρεις? Άλλο να αρέσεις κι άλλο να ‘σαι όμορφη. Διάβολος δεν ντύνεσαι, είσαι… Αυτή περπατά μπρος του, μέσα στο πλήθος και ξεκουμπώνει το παντελόνι της ως τη σχισμή της, έτσι ώστε μόνο αυτός να τη βλέπει. Αυτή τελειώνει γιατί αυτός την κοιτάζει και χαμογελάει. Αυτή ξαπλώνει στο κάθισμα ενός τρένου κι οδηγεί το χέρι του σε κάθε σκαλισμένο με ηδονή G του κορμιού της. Αυτής της βγαίνουν όλα φυσικά. Δε σκέφτεται πώς να τον αποπλανήσει. Δε γυρίζει τσόντα στο «σκίσε με». Δεν είναι καί γυναίκα. Αυτή ορίζει το θηλυκό, τον ερωτισμό. Ενώ εσύ… Αχ, εσύ γλυκιά μου Σάσα. Όσο και να ξανθαίνεις τα μαλλιά, το μουνί σου θα μένει πάντα μαύρο.