Tuesday, September 23, 2014

Βρεγμένες σημειώσεις στο περιθώριο μιας συναυλίας.

"Ψάχνω για μια διέξοδο, γυρεύοντας μια αλλιώτικη ζωή.... Κι ετούτη όμως, ρε κοπέλια, καλή είναι!"

Καλή είναι Γιάννη. Καλή είναι όταν δυο ώρες πριν κάποιος σου βρίσκει μια πρόσκληση για μια συναυλία sold out που μπορεί και μετά χρόνια να τη λες συναυλία της ζωή σου. Σε έναν χώρο ασφυκτικά γεμάτο, να μη σε πνίγει το πλήθος, ο όγκος, ο παλμός του. Με το που μπαίνεις να νιώθεις ένα μαζί του. Η μονάδα στο σύνολο και το σύνολο βαφτισμένο στον έναν, στον κάθε έναν. Κοινή η προσδοκία εξάλλου: μια γρέζα νότα να βγει απ' το λαιμό, μια και να στοχεύσει ουρανό. Όπως απ' το λαούτο σου.

Καλή είναι Γιάννη. Καλή είναι όταν μισή ώρα αφού ξεκίνησες έπιασε η βροχή. Η ερώτησή σου ρητορική αλλά η απάντηση αυθόρμητη και με μια κατάφαση που ξεκινούσε απ' το Θέατρο Δάσους κι έφτανε στο τελευταίο δέντρο, στο τελευταίο φαράγγι της Κρήτης: "τι κάνουμε; μένουμε;"... Ναι!

Κι έβρεξε. Και μουσκέψαμε. Τα μαλλιά, η πλάτη, τα ρούχα μας, τα καθίσματά μας, τα όργανά σας, η σκηνή. Κι είπες το Σκουλαρίκι κι όλοι μαζί στήσαμε μια μικρή έκσταση. Εσείς, εμείς, 20 Νηριήδες κι άλλοι σαράντα Θεοί των Νερών που είχαν μαζευτεί από όλες τις θρησκείες. Κατάνυξη; Όχι μόνο. Δεν ήταν απλά αυτό το σιωπηλό, ντροπαλό αίσθημα του "μη με αγγίξεις όμορφα". Ήταν ταυτόχρονα και το άλλο του "άγγιξέ με πρόστυχα". Κι εκεί, τότε, σου έσπασε η πρώτη χορδή. "Για το καλό", είπες. Το καλό του να ζούμε απόψε ετούτη τη βροχή μαζί, εννοούσες.

Καλή είναι Γιάννη. Το κορίτσι πίσω μου, στα τρία μέτρα με τη μακριά φούστα, δε σταμάτησε να χορεύει όλο το βράδυ. Με χαμόγελο δέκα μισά φεγγάρια έπειθε για το "θα το θυμάμαι". Ο κύριος στην άκρη στα κάγκελα ήταν μια διαρκής καύτρα. Δεν είδα ποτέ πρόσωπο, δεν είδα ποτέ όμως και να σβήσει η, κοντά στα χείλη του, φωτιά. Να άλλη μια βεβαίωση θέρμης. Να άλλη μια υπογραφή στη συλλογή ευφορίας. Κι εγώ... κι εγώ χαρούμενος, ανάμεσα σ' αλκοόλ και σπαγγάτα με τους στίχους των τραγουδιών σου. Κλείνω με βουλοκέρι το φάκελο της αποψινής ομορφιάς.

Μ' άρεσε αυτή η συναυλία. Πολύ. Όπως μ' αρέσει η ζωή που βγαίνει μέσα από βράδια μουσικής και βροχής.

No comments: