Monday, August 27, 2007

ΓΙΑ ΤΙΣ ΨΥΧΟΥΛΕΣ ΠΟΥ ΚΑΨΑΝΕ

Θεσσαλονίκη 27/VIII/2007

" Άντε γαμηθείτε μουνόπανα. Καίγονται παιδιά, μανάδες, παπούδες, δάση, σπίτια, ο κόσμος όλος, ο κόσμος μας όλος κι εσείς βάζετε λίτρα για τους εμπρηστές? Χτίζετε θεωρείες συνομωσίας, ψάχνοντας για τι? Τι ρε γαμιόληδες? Ενόχους? Τώρα? Αυτή την ώρα? Τώρα να πάτε εκεί και να κάψετε τον κώλο σας μαζί με εκείνους που ψάχνουν στ' αποκαΐδια τις στάχτες των νεκρών τους. Δε γουστάρετε να παραιτηθείτε, να παραδεχτείτε την τραγικά αποδεδειγμένη ανικανότητά σας? Τραβάτε ρε κωλοτρυπίδια και πεθάνετε σβήνοντας έστω ένα θάμνο. Μπορείτε? Ένα μόνο θάμνο! Δώστε τουλάχιστον την άχρηστη ύπαρξή σας σε μία μόνη χρήσιμη από μέρους σας πράξη. Μπορείτε? Ή μόνο για τρομοκρατία εμπρηστών ξέρετε να πιπιλάτε? Κι αν τους βρείτε τι? Τι θα κάνετε ρε φασιστοειδή αρχίδια? Θα τους βομβαρδίσετε? Σε έξι μήνες ελεύθερους θα τους έχετε".........
Άντε στο διάολο. Δε μιλάω ποτέ έτσι. Αλλά σ' αυτούς που κοιτάν ψυχές κι αγάλματα (προγόνων ψυχές κι αυτά) να καίγονται, και κάνουν δηλώσεις από αποστειρωμένα μέγαρα για βαθιά οδύνη, μόνον αυτή η γλώσσα τους αρμόζει. Για αρχή. Τέτοιες ώρες μόνο "με τη βία μπορώ να υπερασπιστώ την τρυφερότητά μας"....

No comments: