ΤΑ ΚΑΦΕ ΜΟΥ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ

Θεσσαλονίκη 10/V/2007


Καφενείο Ελληνικό, Ζώγια, Ανατολικό, Cardu, Τσέχικη, 52, Γαζία, Momus, Συμφωνία, Kitchen Bar, Μουσείο Φωτογραφίας… Καφέ που γέμισαν και γεμίσαμε τα μεσημέρια μας. Καφέ του χειμώνα μας. Εικόνες βροχής και ζεστασιάς. Αχνιστού καφέ και μπισκότων γεμιστών. Σοκολάτας, δεμένων χεριών και χαδιών στο μάγουλο και στο λαιμό. Καφέ τραγούδια, κουτσομπολιά, γκρίνιες, βιβλία, παιχνίδια, εφημερίδες. Καφέ του χειμώνα μας… Πιάνουν άκρη και μας κοιτάν να ψάχνουμε καλοκαιρινά στέκια. Πιάνουν άκρη και περιμένουν. Λίγοι μήνες είναι, θα περάσουν..

ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΣΚΟΠΕΥΤΗΣ

Θεσσαλονίκη 30/IV/2008


Στην ταράτσα. Στο σκόπευτρό μου εσύ, κι εσύ, κι εσύ που θέλετε να με στείλετε στον άλλο κόσμο πριν την ώρα μου. Εσείς που κάνετε κάθε μέρα τόσες απόπειρες δολοφονίας μου. Πρώτα εσείς που περνάτε με κόκκινο. Αλήτες. Μπαμ! Μετά εσείς που όταν σταματάω στο κόκκινο φρενάρετε σαν παλαβοί πίσω μου, γιατί νομίζατε πως σαν κι εσάς μαλάκας κι εγώ θα ανοίξω το γκαζ, θα κλείσω τα μάτια, θα πάρω το δρεπάνι και θα περάσω. Μπαμ! Στη συνέχεια εσείς που βγαίνετε χωρίς να ελέγξετε, αλλά κι εσείς που κι αν ελέγξετε και με δείτε πάλι βγαίνετε. Μπαμ! Και μην ξεχάσω εσάς τους Σουμάχερ, τους Αλόνσο, τους Ραϊκόνεν που δεν καταλαβαίνεται γιατί η ταχύτητα στο κοντέρ μπορεί να κατέβει κι απ’ τα 100 χμ/ώρα. Μπαμ, μπαμ, μπαμ! Σίγουρα όμως και εσάς που… κάποιος σας είπε για το φλας… κάποιος σας είπε για το φλας… αλλά ποιος? Και γιατί? Γιατί να βγάλετε φλας όταν στρίβετε αφού στρίβει το αυτοκίνητο και χωρίς αυτό? Γιατί να βγάλετε φλας για ν’ αλλάξετε λωρίδα? Σιγά! Στη διπλανή πάτε. Μπαμ! Τέλος, λίγες σφαίρες που ‘χω ακόμη τις ρίχνω στους οδηγούς BMW. Παλιών και νέων. Μερικούς μπορεί να μην έχω τώρα τα προφανή αίτια, να μην ξέρω γιατί τους πυροβολώ, ωστόσο σίγουρα ξέρουν αυτοί… ΜΠΑΜ! ΜΠΑΜ! ΜΠΑΜ! ΜΠΑΜ! ΜΠΑΜ!

ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΑΠΟΣΥΡΣΗ

ΛΕΥΚΑΔΑ 24/IV/2008

Προς Κων/νο Πλεύρη,

.... γαμάω, γαμάω, γαμάω, από μπρος, από πίσω, απ' το στόμα, γαμάω, γαμιέμαι, γαμιέμαι, κώλος, μουνί, βυζιά, πούτσα, κώλος, κώλος, κώλος, γαμάω, γαμάω, γαμάω, αρχίδια, μουνόχειλα, κωλοτρυπίδα, κλειτορίδα, ρώγες, οργασμοί, οργασμοί, οργασμοί, γαμάω, γαμάω, γαμάω, τα ξύνω, τον παίζω, τον παίρνω, τον δίνω, μ' αρέσει, μ' αρέσει, μ' αρέσει, κώλος, κώλος, κώλος, χύνω, μέσα, έξω, στην πλάτη, στο πρόσωπο, στο στόμα, γλείφω, τα πίνω, κωλοδάχτυλο, τρία δάχτυλα μέσα, γαμάω, γαμάω, γαμάω, ισπανικά, οθωμανικό, ιεραποστολικό, εξηνταεννιά, του λωτού, γλειφομούνι, πεολειχία, πίπα, τσιμπούκι, σκίζω, σκίσε με, άνοιξέ με, φτάνω, έρχομαι, στο κρεββάτι, στο πάτωμα, στην κουζίνα, στο τραπέζι, στην καρέκλα, στην παραλία, στο πράσινο λιβάδι, βουκολικά, στη λιμουζίνα, στον πολυέλαιο, εμείς οι βλάχοι όπου λάχει, τι σου κάνω μάνα μου, κώλος, κώλος, κώλος, μουνί, μουνί, μουνί, γαμάω, γαμάω, γαμάω, γαμάω, γαμάω, γαμάω, γαμάω, γαμάω, γαμάω, γαμάω, γαμάω, γαμάω, γαμάω, γαμάω, γαμάω, γαμάω, γαμάω, γαμάω...

Με συστολή και χαμηλά τα μάτια,

"Πρόβατο, όχι αρνί"

ΣΥΡΟΣ

Θεσσαλονίκη 28/ΙΙΙ/2008

Φεύγω για Σύρο. Μπαίνω σε καράβι πάλι και ταξιδεύω στο Αιγαίο. Παραμονές του Πάσχα και κοινωνώ στην κατάνυξη της θάλασσας, του πλακόστρωτου, του φρεσκοασπρισμένου. Με αγάπη στα μαλλιά, στα μάτια, στα χείλη, στο λαιμό, στα χέρια κινάω για 'κει που κι αν φυσάει θα σφυρίζει διαφορετικά, κι αν βρέχει θα μουσκεύει αλλιώς. Κινάω με σκοπό να ξαναψάξω τον έρωτα και την τραγωδία της Μαρίνας, τον καπνό και τη φωνή του Μάρκου, τους Άμλετ και τους ψιθύρους του Μάνου... το βερνίκι και το ξύλο των ταρσανάδων... Φεύγω για Σύρο. Πηγαίνω να συναντήσω Έλληνες, Φράγκους, Βενετούς, Τούρκους, Εβραίους...

ΦΙΛΕ...

Θεσσαλονίκη 16/ΙΙΙ/2008

Μού 'λειψες φίλε. Τόσοι μήνες ήταν πολλοί. Κι εγώ έχω ανάγκη τα κρασιά σου, τις ακροβασίες στα όρια της ψυχικής υγείας και της τρέλας, τα τραγούδια-σπασμένα γυαλιά καλά σφιγμένα στην παλάμη. Ήρθες και παρ' όλο που δε σ' είδα πολύ μ' έκανες να νιώσω καλύτερα. Κοιμήθηκες στο μαξιλάρι μου κι είδες τι ονειρεύομαι τούτες τις μέρες. Μ' άκουσες να σου μιλάω για αύριο και για τώρα και με σιωπή συγκατάθεσες. Κι είπες είναι ωραίο να σ' αγαπάν και να το ξέρεις. Και λέω είναι ωραίο να 'χεις ένα φίλο που τον αγαπάν, το ξέρει και του αρέσει..

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ ΣΕ ΣΕΛΙΔΟΔΕΙΚΤΕΣ

Θεσσαλονίκη 13/ΙΙΙ/2008

ΓΙΩΡΓΟΣ ΒΕΗΣ

"ΣΤΗΝ ΑΠΑΓΟΡΕΥΜΕΝΗ ΠΟΛΗ"

Στην απαγορευμένη πόλη δεν επιτρέπεται να μπω. Όλοι μέσα και μόνο εγώ απ' έξω. Κι αν έχω πλύνει την όψη μου, κι αν είμαι διαβασμένος, κι αν προδιαθέτω για αρμοστή συμπεριφορά δεν έχει σημασία. Εντός των τειχών θέση για 'μένα δεν υπάρχει. Είναι προτιμότερο μια καρέκλα, ένα ποτήρι να μένουν άδεια, μια μπλούζα αφόρετη, παρά να περπατήσω εγώ στους δρόμους της και ν' αλλάξω τις ισορροπίες της. Από μακριά κι αγαπημένα.... Α! Και ξύλινα αλογάκια μην περνάν καν απ' το μυαλό μου! Τούτη τη φορά οι Τρώες είναι διαβασμένοι.