ΜΙΑ ΙΔΙΑΙΤΕΡΗ ΑΠΟΧΡΩΣΗ

"Σκούρο ανοιχτό είναι τα ριγέ σου μάγουλα, τα θυμωμένα σου αυτιά..." *

Σκούρο ανοιχτό είναι ο τονισμός μιας αντίθεσης, η υπερύψωση και φωταγώγησή της. Είναι η πότε διαπόμπευση και πότε αποθέωσή της στη μέση της πλατείας. Είναι το BOLD στη γραμματοσειρά της, ο βήχας στην παρουσία της. Είναι το δάκρυ θλίψης στο φωτεινό κοριτσίστικο πρόσωπο. Τα μαύρα ρούχα που ντύνουν ένα κατάλευκο δέρμα. Είναι η ταχύτητα σκέψης που διακρίνει έναν αργό ποδοσφαιριστή κι η εξωτερική ομορφιά ενός ρηχού χαρακτήρα.

"Σκούρο ανοιχτό είναι το τρέμουλο του μέτρου.."

Σκούρο ανοιχτό είναι καθετί που μπορεί να γκρεμίσει την κούπα με τον καφέ πάνω στους χάρτες μας. Καθετί ικανό να μας κάνει να αλλάξουμε, να λαθέψουμε ή ακόμη-ακόμη να χάσουμε την πορεία μας. Είναι οι αντισυμβατικές αφηγήσεις της ιστορίας, οι κλεφτές ματιές της επιστήμης σε κόσμους περισσότερων διαστάσεων. Είναι μουσικές που μας έστειλαν στην ψυχανάλυση και ποιήματα που μας έπεισαν ότι δε γίνεται να έχουν γραφτεί. Είναι τα κεριά που έκαιγαν μέρες χωρίς να λιώνουν κι η ίδια σκνίπα που σε κάθε κλείσιμο των ματιών μας στη φλόγα τους αυτοκτονούσε και σε κάθε άνοιγμά τους ξαναπετούσε γύρω της.

"Σκούρο ανοιχτό είναι τα χαλασμένα φερμουάρ όλου του κόσμου.."

Σκούρο ανοιχτό είναι ό,τι σε ξενίζει, ό,τι βρίσκεται άταιρα στην εικόνα σου. Είναι το στυφό κυδώνι που μούδιασε το στόμα σου, η μυρωδιά κλεισούρας στο δωμάτιο που είχες δυο μήνες να ανοίξεις. Είναι ένα ροζ t-shirt με ένα κόκκινο παντελόνι που φόραγε σήμερα η γειτόνισσά σου. Είναι το κιτς στη σύνθεση, το μπαρόκ εκεί που όφειλε να είναι μίνιμαλ. Είναι καθετί που εξέχει της προσμονής, που κρατά πινακίδα "ΑΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΤΟ". Κάθε φτάρνισμα σε ησυχία προσευχής, κάθε αθώο φλερτ στον επαγγελματισμό του one night stand...

Εν τέλει, σκούρο ανοιχτό είναι η αρμύρα που το αλάτι της κλείνει μεν τις αρτηρίες μου, αποτελεί ωστόσο την εμπροσθοφυλακή μου σε όλα τα -μέχρι ξενερώματος- άχρωμα του καθεμέρα που τείνουν να με κάνουν υποτασσικό.

*Ράδιο Σκούρο Ανοιχτό είναι ο -εξαιρετικός- καινούριος δίσκος του Ευγένιου Δερμιτάσογλου. Τα ροζ πλάγια γράμματα στο κείμενο είναι στίχοι που υπάρχουν στο cd.

ΕΝΑ ΚΟΚΚΙΝΟ ΟΛΟΔΙΚΟ ΜΟΥ

Θεσσαλονίκη 3/Ι/2011

Τόσα χρόνια, τόσες ζωές με ρωτάς για τα κόκκινα μάτια μου. "Τα έτριψες; Σε πονάν; Μπήκε κάτι μέσα; Ξενύχτησες; Έχεις πιει;" Τόσους αιώνες δεν πέρασε ποτέ απ' το μυαλό σου τούτο το ξεστράτισμα της συνήθειας να είναι το φυσιολογικό μου; Τούτες οι λάβας αυλακιές να είναι η εκ γενετής στάμπα μου;.. Δεν κοιτάζω ματωμένα. Δεν χαίνουν κόκκινο. Είναι απλά μεμβράνη έτσι ζωγραφισμένη, ταπετσαρία έτσι σχεδιασμένη. Ξέρω, αυτή η εικόνα μου κολλάει τον απέναντι, ντοπάρει με "μήπως" το μυαλό του.. Κι εσένα όμως; Είσαι το ίδιο με όλους τους άλλους; Όχι, λέω εγώ. Άσε λοιπόν τις ερωτήσεις. "Άγγιξέ με και μην απορείς που έχω αιμάτινο βλέμμα"...

ΤΑ ΧΙΟΝΙΑ ΣΤΗ ΝΑΥΑΡΙΝΟΥ ΚΑΙ ΜΙΑ ΔΙΑΦΩΝΙΑ ΜΕ ΤΗ ΓΩΓΟΥ

Ας πούμε ότι το χιόνι δεν είναι άλλο απ' το ακροπάτημα ψυχών που ποθούμε, στα όνειρά μας. Απ' την επίσκεψη κοριτσιών που λαχταρήσαμε, στον ύπνο μας. Απ' το ανεπαίσθητο άγγιγμα χεριού που θέλουμε να φιλήσουμε, στη σπονδυλική μας στήλη. Ας πούμε ότι αυτό είναι το μοναδικό λευκό που του επιτρέπουμε αδιαμαρτύρητα την κατάληψη των εσώτερων λειμώνων μας... Η Γώγου το είδε κάπως αλλιώς. Ε, αν μη διαφωνήσω μαζί της;.. (εδώ)

Η ΑΓΑΠΗ ΕΧΕΙ ΓΝΩΣΤΟ ΔΡΟΜΟ

"Η αγάπη είναι μια τράπουλα σημαδεμένη..." Εύκολα ή δύσκολα μπορείς να κερδίσεις την παρτίδα. Αν στρώνεις το κρεβάτι, αν δίνεις ένα φιλί πριν τη δουλειά, αν της παίρνεις δώρα, αν είσαι φίλος με τους φίλους της, αν στα γονατίσματά της το χέρι σου είναι απλωμένο για να σηκωθεί, ήδη εσύ την αγαπάς κι αυτή πέφτει σε έναν ιστό που θέλοντας και μη θα σ' αγαπήσει. Πρόσεξε! Δεν έχουν κανένα αρνητικό πρόσημο αυτά που λέω. Μια διαδικασία περιγράφω που είναι από μόνη της ικανή να κρατήσει δυο άτομα μαζί για χρόνια. Ίσως για μια ζωή. Η αγάπη, δε λέω ότι είναι συμβιβασμός. Είναι ένα καλό παιχνίδι τράπουλας που και οι δυο ξέρουν τα φύλλα του άλλου. Ένα διαρκές mind game ανοιχτών ουσιαστικά χαρτιών. Το ενδιαφέρον της η παρτίδα το διατηρεί μέσω της πρόβλεψης. Της επιβεβαίωσής σου πόσο καλά γνωρίζεις τον άλλον. Των κινήσεών του. Η αγάπη περπατάει πάνω σε γνωστά χνάρια. Σε ήδη υπάρχοντα σημάδια. Αν γίνει κάτι κι αυτά χαθούν, αν κάποιος αλλάξει την τράπουλα τότε τα πράγματα δυσκολεύουν. Τότε η επιβεβαίωσή της θα εξαρτηθεί απ' τον συνυπάρχων ή όχι έρωτα. Αλλά αυτός είναι άλλο πράγμα. Ας μην μπλέξουμε τώρα!..

ΕΝΑ ΝΕΟ!

Χάθηκα ε; Υπόσχεση: θα επανέλθω σύντομα. Σήμερα όμως έχω ένα νέο! Το... αγαπημένο σας (λέμε τώρα) μανιοκαταθλιπτικό, με τάσεις φυγής και κομπλεξική εσωστρέφεια προβατάκι, από σήμερα θα έχει κειμενάκια του στη σελίδα www.fridge.gr !! Τα τακτά του κείμενα θα είναι της Τετάρτης στη στήλη "Οριζόντιο και κάθετο γωνία". Τα άτακτα όποτε να 'ναι... Η αρχή γίνεται με το αφιέρωμα στον Παύλο μιας και σαν σήμερα ο Πρίγκηπας έφυγε κακήν κακώς από εδώ... (εδώ το κείμενο) . Περιμένω κι εκεί..

ΓΙΑ ΝΑ ΜΗ ΜΕΝΟΥΝ ΕΡΩΤΗΜΑΤΙΚΑ..

Θεσσαλονίκη 5/Χ/2010

Είναι όλα ένα παιχνίδι δύο πόλων; Αρνητικό θετικό; Γίνεται συνεχώς να μπαίνουμε σ’ αυτή την παλαίστρα ως διαιτητές που θα αναδείξουν τον έναν απ’ τους δύο νικητή; Μανιχαϊστικά πορευόμαστε; Γκολ ή άουτ; Και τα δοκάρια; Αυτά δε δίνουν δεύτερη ευκαιρία;.. Ξέρεις κάτι; Είναι τόσες οι φορές που δεν σου απαντάω, όχι γιατί δεν έχω απάντηση, αλλά γιατί δε θέλω να έχω. Όσο κι αν τα έχω φλερτάρει στη ζωή μου, δε γουστάρω όλα τα ερωτηματικά. Όσοι με διαβάζουν με θεωρούν μανιακό της θάλασσας, των κοριτσιών, του ποτού, του ποδοσφαίρου και των ερωτηματικών. Ε, δεν είναι έτσι. Λάθος τους! Λατρεύω τη θάλασσα αλλά έχω ζήσει και μακριά της, μ’ αρέσουν μόνο τα ιδιαίτερα κορίτσια που έχουν έρωτα στην άκρη των δαχτύλων τους και νικοτίνη στο φιλί τους, πίνω μόνο για απόλαυση και μόνο όταν περνάω καλά (όχι όταν είμαι καλά, άλλο αυτό έτσι;), μ’ αρέσει το ποδόσφαιρο ως η πιο αλήτικη απ’ τις τέχνες και σε καμία άλλη μορφή του, και θέλω τα ερωτηματικά που βοηθάν τα κείμενα να μην έχουν μόνο γωνίες. Που αποτελούν το safe σε κάθε γκρέμισμα αυτού που το διαβάζει ή αυτού που το γράφει…… «Αν δε σ’ έψαχνα, θα μ’ έψαχνες ποτέ;».. Να δώσω ξανά απάντηση ή καλύτερα να περιμένω απάντηση;