Friday, June 12, 2009

ΣΤΟΝ ΜΑΛΑΜΑ



Γιατί αγόρι μου? Ήρθες σε μια συναυλία που αν μη τι άλλο δεν ευνοεί τη βλακεία. Μια συναυλία με τραγούδια ακραίας μοναξιάς. Γιατί δεν κάθισες σπίτι σου κι έπρεπε να' ρθεις και μια σειρά πίσω μου να φωταγωγήσεις την ανίατη εγκεφαλοπάθειά σου? Γιατί βλάκα μου το λίγο σου δεν πηγαίνεις στο ζωολογικό κήπο να το κλείσεις και το περιφέρεις ελεύθερο σε χώρους που συχνάζουν άνθρωποι αλλεργικοί στους τρόπους σου της ζούγκλας? Γιατί καραγκιόζη μου δεν κάθεσαι στ' αυγά σου κι ανεβαίνεις στη σκηνή σπάζοντάς τη σε 5000 άτομα, μια ορχήστρα κι έναν τραγουδιστή? Γιατί ρε σκυλά δεν τραβάς για τις πίστες που είσαι θαμώνας αλλά έρχεσαι εκεί που πηγαίνω για να ξεχάσω πρακτικές ράμπας και τσιφτετέλια του μαλάκα? Γιατί ρε τζάνκι της επίδειξης δεν πηγαίνεις στον Καρατζαφέρη σου και να αφήσεις το Μέρμηγκα στο Μάλαμα και την ησυχία του? Ν' αφήσεις και τα μάτια μου δίχως τη μουτζούρα να σε βλέπουν εκεί στην άκρη της σκηνής να νομίζεις ότι ένα ολόκληρο θέατρο παραλληρεί μαζί σου? Στο διάολο αγόρι μου. Μη σε ξαναδώ στις συναυλίες μου. Μη σε ξανακούσω στα τραγούδια μου. Μην ξαναμπείς στις μοναξιές μου!

1 comment:

zekia said...

χχχμμμμ, αν μιλάς για τη συναυλία στο θέατρο δάσους, ήμουν και γω εκεί! και πήρε το μάτι μου ένα-δυο τύπους που ανέβηκαν στη σκηνή.

Επίσης μπροστά μου στην πλατεία ήταν δυο τύπισσες λιώμα που ούρλιαζαν, μιλούσαν φωναχτά, χοροπηδούσαν, πέφταν πάνω μου, πέφταν στο τσιμέντο και γενικά μέχρι την ώρα που δε μπορούσαν πια να σταθούν όρθιες, μου κατέστρεφαν τη συναυλία.
Να κάτσουν κι αυτες σπίτια τους παρακαλώ!